دانلود pdf آب و هوای کره زمین (جغرافیا) کمیاب و عالی

مطالعه آب و هوای کره زمین (جغرافیا)، نیازمند یک رویکرد سیستماتیک و طبقه‌بندی دقیق است تا پیچیدگی‌های بی‌شمار آن قابل فهم گردد. هدف کلی این بررسی، دستیابی به شناختی عمیق از عوامل شکل‌دهنده اقلیم‌های مختلف و تأثیرات متقابل آن‌ها بر یکدیگر است.

شماره فایل : 6493353051
 آب و هوای کره زمین (جغرافیا)

روش‌های تجربی طبقه‌بندی اقلیمی، عمدتاً بر اساس داده‌های قابل مشاهده مانند دما و بارش استوارند. یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های این روش‌ها، طبقه‌بندی سی. وارن تورنث‌ویت است که با معرفی شاخص تبخیر و تعرق بالقوه (P/E)، مناطق رطوبتی را تعریف می‌کند و گروه‌های فرعی را بر اساس تمرکز فصلی بارش و همچنین مناطق حرارتی مشخص می‌سازد. نقشه مناطق اقلیمی تورنث‌ویت، تصویری واضح از این تقسیم‌بندی را ارائه می‌دهد که به درک الگوهای جهانی کمک شایانی می‌کند.

در کنار تورنث‌ویت، نمونه‌های دیگری از طبقه‌بندی‌های تجربی توسط گریزباخ و دوکاندل، بلر و امانوئل دو مارتُن ارائه شده‌اند. گروه‌های اقلیمی دو مارتُن و نقشه اقلیمی او نیز از جمله تلاش‌های اولیه و مهم در این زمینه به شمار می‌روند که تأکید بر نسبت بارش به دما داشتند.

دانلود pdf آب و هوای کره زمین (جغرافیا) کمیاب و عالی

همچنین، روش ترول-پافن با تمرکز بر رابطه اقلیم و پوشش گیاهی، اقلیم‌های منطقه منجمد، جنب‌حاره و حاره را با مناطق اقلیمی–گیاهی مرتبط می‌سازد و دیدگاهی جامع از توزیع بیوم‌ها در سطح کره زمین به دست می‌دهد.

فراتر از روش‌های تجربی، طبقه‌بندی‌های تکوینی نیز مطرح شده‌اند که به جای توصیف صرف، بر عوامل مؤثر در شکل‌گیری اقلیم‌ها تمرکز دارند. آلیسو و همچنین آرتور استرالر و آلن استرالر از جمله پیشگامان این رویکرد هستند. استرالر اقلیم‌های عرض پایین، عرض میانه و عرض بالا را بر اساس عوامل جوی گسترده‌تر تعریف می‌کند و گردش عمومی جوّ و پراکنش اقلیم‌ها را به عنوان زیربنای اصلی طبقه‌بندی خود در نظر می‌گیرد.

نوع فایل: پی دی اف – 174 صفحه

فهرست مطالب:

  • آب و هوای کره ی زمین
  • فصل اول: هدف کلی
  • فصل اول: اهداف رفتاری
  • ضرورت طبقه بندی در جغرافیا
  • ضرورت طبقه بندی اقلیمی
  • تنگناهای طبقه بندی اقلیمی
  • تاریخچه طبقه بندی اقلیمی
  • مراحل طبقه بندی اقلیمی
  • انواع طبقه بندی اقلیمی
  • روش‌های تجربی (طبقه بندی اقلیمی)
  • روش‌های تکوینی (طبقه بندی اقلیمی)
  • روش‌های کاربردی (طبقه بندی اقلیمی)
  • نمونه‌های طبقه بندی تجربی: سی.وارن تورنث ویت
  • مناطق رطوبتی بر اساس شاخص P/E
  • گروه های فرعی بر اساس تمرکز فصلی بارش
  • مناطق حرارتی
  • نقشه مناطق اقلیمی تورنث ویت
  • نمونه‌های طبقه بندی تجربی: گریز باخ و دوکاندل
  • نمونه‌های طبقه بندی تجربی: بلر
  • نمونه‌های طبقه بندی تجربی: امانوئل دو مارتون
  • گروه های اقلیمی دو مارتون
  • نقشه اقلیمی دو مارتون
  • نمونه‌های طبقه بندی تجربی: ترول – پافن
  • رابطه اقلیم و پوشش گیاهی
  • انواع اقلیمی منطقه منجمده
  • انواع اقلیمی منطقه جنب حاره
  • انواع اقلیمی منطقه حاره
  • مناطق اقلیمی – گیاهی
  • نمونه‌های طبقه بندی تکوینی: آلیسو
  • نمونه‌های طبقه بندی تکوینی: آرتور استرالر و آلن استرالر
  • اقلیم عرض پایین (استرالر)
  • اقلیم عرض میانه (استرالر)
  • اقلیم عرض بالا (استرالر)
  • گردش عمومی اتمسفر و پراکنش اقالیم
  • فصل دوم: طبقه بندی اقلیمی کوپن
  • فصل دوم: اهداف رفتاری (کوپن)
  • ولادیمیر پیتر کوپن
  • اساس طبقه بندی اقلیمی کوپن
  • علائم طبقه بندی اقلیمی کوپن
  • معنای حروف در طبقه بندی کوپن
  • نقشه مناطق اقلیمی کوپن
  • گروه اقلیمی کوپن: اقالیم گرم و مرطوب (A)
  • قلمرو گسترش اقلیم A
  • گروه اقلیمی کوپن: اقالیم معتدل و مرطوب (C)
  • قلمرو گسترش اقلیم C
  • گروه اقلیمی کوپن: اقالیم جنگل سرد (D)
  • قلمرو گسترش اقلیم D
  • گروه اقلیمی کوپن: اقالیم قطبی (E)
  • قلمرو گسترش اقلیم E
  • گروه اقلیمی کوپن: اقالیم خشک (B)
  • فرمول‌های تعیین مرز اقالیم BW و BS
  • قلمرو گسترش اقلیم B
  • فصل سوم – گفتار اول: اقالیم گروه A
  • فصل سوم – گفتار اول: اهداف رفتاری
  • ویژگی‌های کلی گروه اقلیمی A
  • پراکندگی جغرافیایی تیپ های اقلیم A
  • اقلیم جنگل حاره بارانی (استوایی) Af
  • نمونه اقلیم Af (آیکوآیتوس در پرو)
  • اقلیم حاره خشک و مرطوب (ساوان) Aw
  • نمونه اقلیم Aw (کلکته در هند)
  • اقلیم جنگل مرطوب (موسمی) Am
  • نمونه اقلیم Am (مانگالور در هند)
  • نمونه اقلیم Am (مانائوس در برزیل)
  • فصل سوم – گفتار دوم: اقالیم خشک B
  • فصل سوم – گفتار دوم: اهداف رفتاری
  • ویژگی‌های کلی گروه اقلیمی B
  • پراکندگی جغرافیایی تیپ های اقلیم B
  • اقالیم بیابانی حاره و جنب حاره (BWh)
  • نمونه اقلیم BWh (بربرا در سومالی)
  • اقالیم بیابانی در سواحل خنک غربی منطقه حاره (BWk)
  • اقالیم نیمه خشک حاره و جنب حاره: استپ های گرم (BSh)
  • تغییر مکان فصلی سامانه های فشار
  • نمونه اقلیم BSh (مونتری در مکزیک)
  • اقالیم خشک و نیمه خشک عرض های میانه (BSk و BWk)
  • اقالیم بیابانی عرض های میانه (BWk)
  • نمونه اقلیم BWk (لاولاک، نوادا در آمریکا)
  • اقالیم نیمه خشک عرض های میانه (BSk)
  • نمونه اقلیم BSk (دنور، کلرادو در آمریکا)
  • فصل سوم – گفتار سوم: اقالیم معتدل مرطوب (C)
  • فصل سوم – گفتار سوم: اهداف رفتاری
  • ویژگی‌های کلی گروه اقلیمی C
  • نمونه هجوم فصلی توده های هوایی به قلمرو اقلیم C
  • پراکندگی جغرافیایی تیپ های اقلیم C
  • اقالیم مدیترانه‌ای (Csa و Csb)
  • قلمرو اقلیم مدیترانه‌ای
  • نمونه عبور یک جبهه
  • نمونه اقلیم Csa (لس آنجلس در آمریکا)
  • نمونه اقلیم Csb (سانتیاگو در شیلی)
  • اقلیم جنب حاره مرطوب و موسمی (Cfa و Cwa)
  • نمونه اقلیم Cfa (نیواورلئان در آمریکا)
  • نمونه اقلیم Cwa (هانوی در ویتنام)
  • اقلیم موسمی کوهستانی (Cwb)
  • نمونه اقالیم موسمی کوهستانی (Cwb)
  • اقالیم مرطوب دریایی (Cfb و Cfc)
  • نمونه اقلیم Cfb (لندن در انگلستان)
  • نمونه اقلیم Cfc (ریکیاویک در ایسلند)
  • فصل سوم – گفتار چهارم: اقالیم سرد و مرطوب (D)
  • فصل سوم – گفتار چهارم: اهداف رفتاری
  • ویژگی‌های عمومی اقالیم سرد و مرطوب (D)
  • پراکندگی جغرافیایی تیپ های اقلیم D
  • اقالیم بری مرطوب با تابستان گرم و طولانی (Dfa و Dwa)
  • نمونه اقلیم Dfa (اوماها، نبراسکا در آمریکا)
  • نمونه اقلیم Dwa (لینکلن، نبراسکا در آمریکا)
  • اقالیم بری مرطوب با تابستان خنک (Dfb و Dwb)
  • نمونه اقلیم Dfb (وینی پگ در کانادا)
  • نمونه اقلیم Dwb (کالگاری در کانادا)
  • اقالیم جنب قطبی (Dfc، Dfd، Dwc، Dwd)
  • نمونه اقلیم Dwc (ایركوتسك در روسیه)
  • نمونه اقلیم Dfc (چرچیل در کانادا)
  • فصل سوم – گفتار پنجم: اقالیم قطبی (E)
  • فصل سوم – گفتار پنجم: اهداف رفتاری
  • ویژگی‌های کلی اقلیم E
  • دوره‌های بارز روشن و تاریک
  • پراکندگی جغرافیایی تیپ های اقلیم E
  • اقلیم توندرا (ET)
  • نمونه اقلیم ET (بارو در آلاسکا)
  • اقلیم پهنه یخبندان (EF)
  • نمونه اقلیم EF (ایزمیت در گرینلند)
  • فصل سوم – گفتار ششم: اقلیم ارتفاعات
  • فصل سوم – گفتار ششم: اهداف رفتاری
  • ویژگی‌های کلی اقلیم ارتفاعات
  • نقش محدود کننده توده های هوایی در اقلیم ارتفاعات
  • تنوع گیاهی در مقاطع ارتفاعی کوهستان
  • طبقات دمایی در ارتفاعات منطقه حاره
  • ویژگی‌های سرزمين خنک و یخبندان در ارتفاعات

قیمت: 105/500 تومان


پشتیبانی : 09307490566

در این میان، سیستم طبقه‌بندی اقلیمی کوپن که در فصل دوم مورد توجه قرار می‌گیرد، یکی از شناخته‌شده‌ترین و پرکاربردترین روش‌ها برای مطالعه آب و هوای کره زمین است.

ولادیمیر پتر کوپن، با الهام از توزیع پوشش گیاهی، اساس طبقه‌بندی خود را بر مبنای مقادیر آستانه‌ای دما و بارش قرار داد. استفاده از نشانه‌ها و حروف خاص در طبقه‌بندی اقلیمی کوپن، امکان معرفی انواع اقلیمی را با جزئیات بیشتر فراهم می‌کند و نقشه مناطق اقلیمی کوپن، الگویی استاندارد برای مطالعات جغرافیایی است.

کوپن، اقلیم‌های کره زمین را به پنج گروه اصلی تقسیم می‌کند: اقلیم‌های گرم و مرطوب (A) که عمدتاً در مناطق استوایی و جنب‌خط استوا پراکنده‌اند؛ اقلیم‌های معتدل و مرطوب (C) در عرض‌های جغرافیایی میانه با تغییرات فصلی مشخص؛ اقلیم‌های جنگل سرد (D) در نیمکره شمالی با زمستان‌های بسیار سرد؛ اقلیم‌های قطبی (E) در نواحی بسیار سرد با پوشش یخی و توندرا؛ و در نهایت اقلیم‌های خشک (B) که ویژگی اصلی آن‌ها کمبود شدید بارش است، و فرمول‌های خاصی برای تعیین مرز اقلیم‌های بیابانی (BW) و نیمه‌خشک (BS) در آن‌ها به کار می‌رود.

فصل سوم با گفتار اول خود به اقلیم‌های گروه A می‌پردازد و اهداف رفتاری مرتبط با آن را تبیین می‌کند. ویژگی‌های کلی این گروه اقلیمی شامل دماهای بالا و بارش فراوان در طول سال است. پراکندگی جغرافیایی انواع اقلیم A، از جنگل‌های حاره بارانی استوایی (Af) مانند آیکوآیتوس در پرو، تا اقلیم حاره خشک و مرطوب (ساوان) Aw که نمونه آن کلکته در هند است، و همچنین اقلیم جنگل مرطوب (موسمی) Am که در مناطقی مانند مانگالور در هند و مانائوس در برزیل دیده می‌شود، هر یک الگوهای بارشی و دمایی منحصربه‌فردی دارند.

گفتار دوم از فصل سوم، به اقلیم‌های خشک B اختصاص دارد که ویژگی‌های کلی گروه اقلیمی B را شرح می‌دهد و پراکندگی جغرافیایی این نوع اقلیم‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد. این گروه شامل اقلیم‌های بیابانی حاره و جنب‌حاره (BWh) مانند بربرا در سومالی، و همچنین اقلیم‌های بیابانی در سواحل خنک غربی منطقه حاره (BWk) می‌شود.

اقلیم‌های نیمه‌خشک حاره و جنب‌حاره که به استپ‌های گرم (BSh) معروف‌اند، تحت تأثیر تغییر مکان فصلی سامانه‌های فشار قرار می‌گیرند؛ نمونه‌ای از آن مونتری در مکزیک است. علاوه بر این، اقلیم‌های خشک و نیمه‌خشک عرض‌های میانه (BSk و BWk) نیز وجود دارند که شامل اقلیم‌های بیابانی عرض‌های میانه (BWk) مانند لاولاک، نوادا در آمریکا و اقلیم‌های نیمه‌خشک عرض‌های میانه (BSk) نظیر دنور، کلرادو در آمریکا هستند که هر کدام از آن‌ها با الگوهای بارشی و حرارتی خاص خود مشخص می‌شوند.

گفتار سوم به اقلیم‌های معتدل مرطوب (C) می‌پردازد و اهداف رفتاری مربوط به آن را توضیح می‌دهد. ویژگی‌های کلی گروه اقلیمی C شامل تابستان‌های گرم تا معتدل و زمستان‌های ملایم‌تر نسبت به اقلیم‌های سرد است. نمونه هجوم فصلی توده‌های هوا به قلمرو اقلیم C، تأثیر قابل توجهی بر تنوع این اقلیم‌ها دارد. پراکندگی جغرافیایی انواع اقلیم C شامل اقلیم‌های مدیترانه‌ای (Csa و Csb) با تابستان‌های خشک و گرم، مانند لس آنجلس در آمریکا و سانتیاگو در شیلی، و همچنین اقلیم جنب‌حاره‌ای مرطوب و موسمی (Cfa و Cwa) نظیر نیواورلئان در آمریکا و هانوی در ویتنام است که نمونه عبور یک جبهه سرد در آن‌ها مشاهده می‌شود.

سایر اقلیم‌های گروه C شامل اقلیم موسمی کوهستانی (Cwb) و اقلیم‌های مرطوب دریایی (Cfb و Cfc) است. اقلیم‌های موسمی کوهستانی (Cwb) در ارتفاعات مناطق حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای دیده می‌شوند، در حالی که اقلیم‌های مرطوب دریایی (Cfb و Cfc) که نمونه آن‌ها لندن در انگلستان و ریکیاویک در ایسلند است، تحت تأثیر جریان‌های اقیانوسی ملایم قرار دارند و دارای بارندگی یکنواخت در طول سال هستند.

در گفتار چهارم، به اقلیم‌های سرد و مرطوب (D) پرداخته می‌شود که ویژگی‌های عمومی آن‌ها، زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های خنک است. پراکندگی جغرافیایی انواع اقلیم D عمدتاً در عرض‌های بالای نیمکره شمالی است. این اقلیم‌ها شامل اقلیم‌های بری مرطوب با تابستان گرم و طولانی (Dfa و Dwa) نظیر اوماها و لینکلن در نبراسکای آمریکا، و اقلیم‌های بری مرطوب با تابستان خنک (Dfb و Dwb) مانند وینی پگ در کانادا و کالگاری در کانادا می‌شوند. همچنین اقلیم‌های جنب‌قطبی (Dfc، Dfd، Dwc، Dwd) از جمله ایرکوتسک در روسیه و چرچیل در کانادا، از دیگر تیپ‌های این گروه هستند که با سرمای شدید و طولانی مشخص می‌شوند.

آخرین گروه اقلیمی کوپن که در گفتار پنجم مورد بررسی قرار می‌گیرد، اقلیم‌های قطبی (E) هستند که ویژگی‌های عمومی آن‌ها، دماهای بسیار پایین در تمام طول سال و دوره‌های مشخص روشنایی و تاریکی (روز و شب قطبی) است. پراکندگی جغرافیایی انواع اقلیم E شامل اقلیم توندرا (ET) مانند بارو در آلاسکا، که با پوشش گیاهی کوتاه و خاک دائمی یخبندان مشخص می‌شود، و اقلیم پهنه یخبندان دائمی (EF) همچون ایزمیت در گرینلند است که پوشیده از یخ و برف دائمی است.

گفتار ششم به اقلیم‌های ارتفاعات می‌پردازد. ویژگی‌های کلی اقلیم ارتفاعات شامل تغییرات شدید دما و بارش با افزایش ارتفاع است، و نقش محدودکننده توده‌های هوا در اقلیم ارتفاعات و تنوع پوشش گیاهی در بخش‌های ارتفاعی کوهستان مشهود است.

طبقات دمایی در ارتفاعات منطقه حاره و ویژگی‌های سرزمین‌های خنک و یخبندان در ارتفاعات، نشان‌دهنده پیچیدگی‌های آب و هوای کره زمین در مناطق کوهستانی است که هرچه به قله نزدیک‌تر می‌شویم، اقلیم به شرایط قطبی شبیه‌تر می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *