دانلود pdf طراحی سیستمهای اعلام حریق کمیاب و عالی

مقدمه و سرفصل‌های اولیه در طراحی سیستمهای اعلام حریق، ضرورت آشنایی با تاریخچه این سیستم‌ها را به خوبی نشان می‌دهد. درک تئوری حریق شامل عناصر سه‌گانه اکسیژن، مواد سوختنی و حرارت، و همچنین اصطلاحات معروف در علم حریق و درجه آتش‌گیری، از مبانی این حوزه به شمار می‌رود.

الزام به ارائه تأییدیه از آزمایشگاه‌ها و مراکز معتبر، کیفیت و ایمنی تجهیزات را تضمین می‌کند. تفاوت کد و استاندارد، مفاهیم کلیدی در این زمینه هستند و اهداف استاندارد BS5839 و NFPA72 بر حفظ جان انسان‌ها و حفاظت از سرمایه‌ها تأکید دارند.

اجزای سیستم‌های اعلام حریق شامل شستی اعلام حریق است که هم در استانداردهای عمومی و هم بر اساس استانداردهای BS/EN تعریف می‌شود. این شستی‌ها امکان گزارش دستی حادثه را فراهم می‌کنند و نقطه شروع فعالیت سیستم در صورت مشاهده انسانی حریق هستند.

آشکارسازهای اتوماتیک و کاشف‌های اعلام حریق، بخش اصلی سیستم‌های نوین را تشکیل می‌دهند. نحوه کار کاشف‌های دودی یونیزاسیون و کاشف‌های دودی نوری (اپتیکال) (Optical smoke detector)، از جزئیات مهم در انتخاب نوع کاشف است.

کاشف خطی دودی، کاشف نقطه‌ای و کاشف موضعی (Spot detector)، انواع دیگری از آشکارسازهای دود هستند که برای پوشش فضاهای مختلف طراحی شده‌اند. کاشف‌های حرارتی نیز با مکان‌های مورد استفاده خاص خود، شامل انواع شعله‌ای و خطی، در شناسایی افزایش دما مؤثرند.

کاشف بیم (پرتوافکن خطی) (Beam detector)، کابل آشکارساز (دتکتور کابل) و کابل تکتو با ساختار حسگر کابلی، برای نظارت بر مناطق وسیع یا خاص به کار می‌روند. مکان‌های کاربرد کابل حسگر خطی (Applications) متنوع است، و کاشف‌های شعله‌ای (تشعشعی) با نحوه عملکرد منحصر به فردشان و نیز آشکارسازی ویدئویی دود و آتش، امکان تشخیص سریع‌تر را فراهم می‌آورند.

تابلو کنترل مرکزی سیستم اعلام حریق (FACP) قلب سیستم به شمار می‌رود و محل نصب تابلو کنترل حریق از اهمیت بالایی برخوردار است. این جنبه نیز بخشی از فرایند طراحی سیستمهای اعلام حریق است.
پانل مرکزی، باطری‌ها و کابل و سیم مصرفی در سیستم، اجزای حیاتی برای عملکرد پایدار هستند.

آژیرها (بر اساس NFPA و BS) با توجه به ارتفاع نصب آژیرها، مسئول اعلام خطر هستند. تعریف دسی‌بل و چراغ نشانگر حریق (LED)، اطلاعات ضروری را به ساکنین و نیروهای واکنش اضطراری ارائه می‌دهند.

سطح پوشش کاشف‌ها (دودی) بر اساس BS/EN و NFPA، همراه با لزوم پوشش کامل فضا توسط کاشف، ضوابط مهمی را تعیین می‌کنند. سطح پوشش کاشف‌ها (حرارتی) بر اساس BS/EN و نصب کاشف حرارتی در راهروها بر اساس BS، رهنمودهای تخصصی ارائه می‌دهند. ملاحظات کلی در خصوص نصب کاشف‌های حرارتی و دودی بر اساس NFPA، و همچنین محدودیت ارتفاعی کاشف حرارتی، باید دقیقاً رعایت شوند.

فاصله کاشف از دریچه‌ها (بر اساس BS و NFPA) و فاصله کاشف تا دیوار کاذب، از نکات مهم در جانمایی است. نصب کاشف در کنار دیوارهای کاذب، نصب سیستم در سقف کاذب و فاصله کاشف از سیستم روشنایی و درب آسانسورها، نیازمند دقت فراوان است.

نصب کاشف در سقف با تیر یا برآمدگی و فاصله کاشف از تجهیزات و انبار، برای جلوگیری از اختلال در عملکرد سیستم، ضروری است. نصب کاشف در سقف‌های مشبک و سقف‌های شیب‌دار، از جمله ضوابط مربوط به NFPA برای سقف‌های شیب‌دار یک‌طرفه، قواعد خاص خود را دارد.

نصب کاشف در سقف‌های با تیر و عوامل مؤثر بر مکان و فاصله کاشف دودی، طراحی بهینه را تضمین می‌کند. جدول ضوابط طراحی سیستمهای اعلام حریق بر اساس استاندارد BS/EN و طراحی سیستمهای اعلام حریق بر اساس استاندارد NFPA، راهنمای اصلی مهندسان هستند.

در ادامه مبحث طراحی سیستمهای اعلام حریق، به تفاوت میان سیستم‌های متعارف و هوشمند می‌پردازیم. سیستم‌های اعلام حریق متعارف دارای روش‌های طراحی خاص خود از جمله زون‌بندی، نحوه هم‌بندی تجهیزات کشف و تابلو مرکزی هستند و مفهوم زون، شرایط آن و مقاومت ته خط در این سیستم‌ها نقش کلیدی دارد.

سیستم اعلام حریق اتوماتیک آدرس‌پذیر نیز مدار کشف، ظرفیت حلقه و تعداد آژیر در لوپ مخصوص به خود را دارد. حفاظت در برابر خرابی در سیستم آدرس‌پذیر با استفاده از ایزولاتورها، چه داخلی و چه خارجی، تضمین می‌شود و نحوه اتصال سیستم اعلام حریق به تجهیزات جانبی نیز در این بخش تعیین می‌گردد.